
Leihotik begira nengoela auzokidea hilerrirako bidean ikusi dut. Lore-sorta zeraman eskuetan, lore zuriak denak. Orduan Silvioren kanta batekin gogoratu naiz eta askotan egindako galderak etorri zaizkit burura; nortzuk dira los muertos de mi felicidad? Neure zoriontasunaren alde hil ziren? hil zituzten? hil nituen? barkamena eskatu behar diet...
Pequeña serenata diurna- Silvio Rodriguez
0 iruzkin:
Enviar um comentário